Tussen paar afspraken door zag ik kans om even langs te droppen bij Stormermarine in Amsterdam. Een bedrijf dat vooral bekend is van stoere aluminium sloepen. Onlangs zijn ze echter begonnen met de bouw van een ‘patrolboot’, jawel een kopie van een Grenzboot. De bouw ligt momenteel echter stil omdat de ‘launching customer’ wegviel. De prijs van dit apparaat zou rond de 170.000 euro moeten liggen. Maar als launching customer betaal je een flink stuk minder, in ruil hiervoor leen je je boot dan wel uit voor beurzen en dergelijke. Maar hoe dan ook, 170.000 euri is een enorme hoop geld. En al helemaal voor een basic aluminium bootje van 9,5 meter.

Hoewel Stormermarine de originele bouwtekeningen als basis heeft gebruikt voor dit nieuwe schip, zijn de overeenkomsten eigenlijk vooral visueel.

• de ‘kopie’ is een paar procent groter
• de achterkant is opengewerkt, wat wel heel mooi en praktisch is
• het schip is niet van polyester maar van aluminium
• aan de voorkant is de boel verhoogd, zodat er een slaapplaats gerealiseerd kan worden

Maar de coolheidsfactor van dit ding is wel stukken minder dan het origineel, naar mijn bescheiden mening. De mooie details, waaronder bijvoorbeeld een dikke rand rondom de ramen ontbreken. En het allerergste, de romp is aangepast zodat je er beter mee kan dobberen op lage snelheid. Natuurlijk, voor professionele gebruikers is het schip veel bruikbaarder.

Maar de particuliere doelgroep van dit schip bestaat mijns inziens uit mensen zoals ondergetekende. Lieden die niet zitten te wachten op een sloep, maar wel gezelli willen varen. Niet alleen door de grachten, maar ook op de (wadden)zee of het IJsselmeer, en hard als het nodig is. Ik zit niet te wachten op werkboot met afgeplatte bodem, schroefasaandrijving en een roer. Maar een hekdrive schijnt wel mogelijk te zijn.

Stormermarine zit op een fantastische locatie, in een oude fabriekshal, vlak bij het INIT gebouw (waar VK, Trouw en Parool resideren). Ik ging er naar toe als soort van Mysteryshopper. Mijn conclusie. De kans dat ik iemand aanraad om zaken te doen met dit bedrijf is nu ff nihil. Via Twitter kreeg ik een reply dat de kwaliteit van hun polyester boten discutabel is. En één van de licht aanmatigende gasten daar, volgens mij een baasje, vond het inladen van zijn automobiel met troep, uiteindelijk toch belangrijker dan het fatsoenlijk te woord staan van een potentiële klant. Want nee, ik draag geen rode broek, een Gaastrajas en lul niet over een kansloos babyboombestaan. Prutsers. Ik bouw nu lekker verder aan mijn eigen boot.

Ik kreeg een paar vragen over poedercoaten, of in goed Nederlands poederlakken (de branche zelf gebruikt dit woord nauwelijks). Welnu, hierrr de wikipedia uitleg over deze fantastische manier om van al uw oude troep, nieuwe troep te maken. Het is een keihard en kleurecht laagje bovenop staal of aluminium. Ook handig voor oude velgen bijvoorbeeld.

VERF

Natuurlijk had ik de ongeveer 50 losse delen, voorzien van algen en andere troep, zelf kunnen afkrabben. Dat had ongeveer 100 jaar geduurd. Daarna had ik het aluminium perfect moeten ontvetten, in de grondverf moeten zetten en vervolgens in drie of vier verflagen moeten afwerken. Daartussen uiteraard lichtjes opschurend met waterproof schuurpapier. Het resultaat was een onregelmatige laag, met hier en daar kleine plekjes waar je niet bijkomt met een kwast. Na 24 maanden in de buitenlucht was de verf er alweer afgebladderd. Want aluminium houdt niet zo van verf. Daarom zaten er op de Grenzboot ook tig lagen oude verf, die Duitsers knalden er elk jaar een nieuwe pot dunkelgrau matt  op.

De enige goede oplossing voor een grondige restauratie van aluminium onderdelen -die een kleurtje moeten krijgen- is om ze naar een spuiterij/poedercoater te brengen. Het aluminium wordt eerst ontlakt in een badje. Als het aluminium veelvuldig in aanraking komt met de elementen moet het eigenlijk eerst gechromateerd worden. Het aluminium krijgt een extra beschermlaagje. Doe je dit niet, dan rot de poedercoating er vanzelf weer af. Zoek dus een professional, de gemiddelde alu velgenhersteller of beun de haas voldoet niet. Voor dit proces is een ingewikkeld fabriekje nodig. Een poedercoating lijkt nog het meest op een laagje emaille. Het is kei- en keihard, absoluut niet te vergelijken met een verflaag. Het gaat een eeuwigheid mee.

Poederlakken

Hierboven twee soorten luiken van een Grenzboot. Links een toegangsluik met nog wat antislipverf. Rechts een inmiddels bewerkt motorluik, oorspronkelijk was dit luik direct aangesloten op de luchtinlaat van de motor. Beide onderdelen zijn van aluminium. en afgezien van de antisliplaag waren ze beiden ooit in precies dezelfde staat…

Veerstoel

Veerstoel doet weer veren

Zo'n mooie poot ga je toch niet vervangen voor 13 in dozijn Vetus stoel

Ook de stoelen zijn hersteld. Ik had natuurlijk nieuwe kunnen halen, maar ze hadden een mooie industriële look. En om het verhaal hierboven even onderuit te halen. Het onderstel van de stoel is ook van aluminium. Maar deze heb ik wel zelf schoongemaakt, ontlakt en ontvet. De stoelen staan binnen en krijgen veel minder te verduren. Nadat ze waren kaalgemaakt heb ik er Hammerite ‘hamerslag in aluminiumkleur’ op gespoten. Deze verf hecht goed en versterkt de subtiele steampunk look van het onderstel. De zittingen heb ik laten vervangen door een stoffeerder, zelf kussens naaien lijkt me extreem saai en ik kan het ook niet.

Powerwindows

detail van een fiets

Nog een paar foto’s van de ramen+kozijn. De ramen hebben dezelfde poederlaklaag als alle andere aluminium onderdelen aan de buitenkant. De ramen zijn voorzien van een spiegelende folie. Mooie bijkomstigheid van dit type folie is dat de slagvastheid en sterkte van de ramen enorm toeneemt. Een grote golf moeten ze nu wel kunnen hebben.

Dit topic is onderdeel van een onregelmatige en verder vrij onsamenhangende serie over de restauratie van een Grenzboot.

De laatste update is alweer meer dan een maand geleden. Viel ook weinig te melden, het wachten was op poedercoaten van kozijnen, op de aflevering van een RVS benzinetank en op de traagheid van de werf waar mijn bootje staat. Vooral vanwege het plotselinge mooie weer begin mei, was er op de scheepswerf een influx van mensen die opeens allerhande reparaties aan hun bootje wilden. Zodoende kwam mijn grensbootproject  in de verdrukking, ik wist ervan. Daar kreeg ik echter wat korting en een leenboot voor terug. Eveneens krijg ik nu echt alle materialen (oa het complete Vetus-assortiment) tegen inkoopprijs, wat zo’n 30 tot 50% in materiaalkosten gaat schelen. Ik heb uiteraard de prijslijsten in de aanslag om dit alles te checken.

Maar goed, er zit weer beweging in. De aluminium kozijnen zijn terug van de poedercoater, de motoren worden ingebouwd. En binnenkort is de benzinetank klaar om ingebouwd te worden. Ik heb met chemische middelen en een stoomreiniger zo’n 20 jaar aan aanslag van de ramen weten te krijgen zodat ze getint konden worden.

Zie hier het voor- en na bewerking:

voor: vieze oude kozijnen en ramen met aanslag, mos, algen en troep uit bomen.

na: strak gecoate kozijnen en de ramen voorzien van een ‘Ray-Ban’ tint. Deze folie houdt warmte tegen, al te nieuwsgierige blikken en het staat supercool. Verder neemt de slagvastheid van de ramen toe. Ik maak later nog wel eens overdagfoto’s.

Dit blog wordt voor niet-botenbezitters en mensen die helemaal niks met drijvende objecten hebben waarschijnlijk met de dag saaier. Maar het dichten van de transomgaten is toch weer een mijlpaal. De oude staartstukken passen namelijk niet op de nieuwe motor. Het enige nadeel is dat de nieuwe Mercruiser staartstukken niet zomaar op de boot geschroefd kunnen worden. Daarom eerst een plannetje gemaakt hoe we die oude gaten kunnen dichten.

Google Sketchup is voor dit soort projecten erg handig. Met dit 3D-programma maak je snel duidelijk wat de bedoeling is. In dit geval dat we eerst de gaten groter uit moesten zagen, vervolgens afschuinen. En wel op zo’n een manier afgeschuind dat de draaiende motoren het nieuwe stuk 40mm stuk hardhout multiplex ‘vaster de boot in duwen’. Vervolgens hierover heen weer polyester knallen en absoluut glad maken. Glad en recht is belangrijk omdat de gaten deels onder water liggen. Om blup te voorkomen moet  de nieuwe transom (de houder van het staartstuk) dus absoluut waterdicht aansluiten op de boothuid.

En zie hieronder de gaten zoals ze achterbleven na het verwijderen van de Russische staartstukken.

en hier zijn de gaten gedicht. Deels afgeschuind, aangevuld met drevels en heel veel twee-componentenspul.

De Grenzboot bevat een hoop aluminium en na zo’n 30 jaar is dit behoorlijk vies geworden. Aangezien we bezig zijn met een complete refit, overhaul, restauratie en reparatie de hoogste tijd om de boel schoon te maken. Na wat testen met zeepsop (werkt niet), zilverpoets (werkt, maar veel te vermoeiend), polijsten met boormachine (werkt eigenlijk totaal niet) kwam ik achter het bestaan van natriumhydroxide (NaOH). Dat is toevallig ook het spulletje waarmee pubers croftybommen maken. Gooi aluminiumpoeder en gootsteenontstopper bij elkaar en je hebt een bom. Maar als je het goedje genoeg verdunt, dan is het razendsnel werkend spul waarmee *echte* professionals aluminium en staal ontvetten. NaOH bijt daarnaast het flinterdunne laagje aluminiumoxide van aluminium zodat het weer mooi glanst. Het is wel zaak om de boel goed af te spoelen want dit loogmiddel bijt gewoon vrolijk verder. Vervolgens heb ik de kozijnen direct voorzien van een laagje metaalvernis en klaarrrr. Want aluminium ‘roest’ binnen een paar uur. Ofwel, er komt een dof beschermlaagje op. Uiteindelijk een uurtje of twee werk in plaats van twee weken. Zie voor en na:

Ik weet het niet zeker maar “Sveriges häftigaste museifartyg” klinkt als ‘Het hefstigste museumvaartuig van Zweden’. Ik ben niet alleen! Er zijn meer gekken die liever een oude torpedoboot kopen dan een plastic Bayliner. Hieronder staan een filmpje van de T38. En er is nog meer leuks te vinden in Zweden, zoals de T56 torpedoboot. Een apparaat uit de jaren 50 met 5000 pk turbodiesel motoren die makkelijk de 50 knopen aantikt. Dat levert best spectaculaire beelden. Coole bootjes!

Nog op zoek naar iets leuks? Hier een British Fast Boat voor maar liefst 3 ton… In Nederland is er niet zo’n traditie van behoud van ex-marineschepen (in tegenstelling tot vissersboten en slepers). Maar in Groot-Britannië stikt het van de oude snelle boten.

Dag dag ZMZ-41. Een dikke dorstige V8 met slechts 140 pk. Voor de jaren 80 was het wel een hypermodern full aluminium blok. En waarschijnlijk valt ie met wat aanpassingen makkelijk op te tunen 300pk. Maar hier kan je echt niet meer mee aan komen. De Mercruisers gaan er snel in.

De opbouw van de Grenzboot vordert gestaag. Tijd om alvast wat zooi in te slaan. Ten eerste een fullsize koelkast met vriesvak van Waeco. Wat mij betreft de allerbelangrijkste uitbreiding, varen met lauwe cola en bier is helemaal niets aan. En verder een Lowrance HDS-lcd die in het filmpje hieronder te bewonderen is. Deze HDS heeft een ingebouwde vaarkaart en een standaard fishfinder. Dit display wordt gekoppeld aan de motorinformatie en brandstofsysteem (dat via de motor loopt). Hierdoor kan je real-time op de kaart zien wat je vaarbereik is. Je kan digitale klokjes weergeven en allerhande alarmen instellen. En voor later: Nog veel leuker wordt het met een uitbreiding genaamd ‘Structure Scan’. Dit is een zeer gedetailleerde bodemscanner. Je ziet alles. Takken, lijken, gezonken boten, autobanden, fietsen maar zelfs of de fiets nog een stuur heeft. En je kan afzonderlijke vissen zien met deze sonar. Een uitbreiding van 550 euro en je hebt apparatuur waar een gemiddelde waterpolitieagent alleen nog maar van kan dromen. Ah de politie heeft vorig jaar een boot aangeschaft die voorzien is van Structure Scan.

De boot is inmiddels helemaal gestript. Het meeste dekbeslag is naar de straler. Kabelbomen zijn eruit, dashboard is eruit, bodem is gedemonteerd. Paar stoelen zijn naar de stoffeerder, stoelonderstellen gerestaureerd en opnieuw in de verf gezet. Ik ben nu bezig met demonteren van de ramen. De honderen boutjes/moertjes ben ik aan het polijsten. De ramen zelf heb ik grondig schoongemaakt zodat er straks een lichte raamtint overheen kan: Ray-Ban groen. Subtiel, maar staat wel cool en houdt de warmte wat weg. (foto: scharnieren die onderweg zijn naar de zandstraler)

Na het leeghalen van de boot valt op hoe ontzettend veel binnenruimte er eigenlijk is. We gaan de bodem -de plankdelen waarop je loopt- flink verlagen zodat er ruimte is voor klein keukentje, een wc, een zitbank en nog een klein zitbankje. Waarschijnlijk ga ik het interieur met karton en tape even namaken in de boot, om maten exact te bepalen. Karton heb ik namelijk meer dan genoeg.

Interieur, binnendek en zittingen worden zoals ik het nu zie, voorzien van Flexiteek, een superneppe teakvloer. Maar wel handig, veelgebruikt en van goede kwaliteit. En het ziet er goed uit.

De binnenkant zonder bodem. Inmiddels is alles schoongemaakt en ziet het er een stuk beter uit.

Op bovenstaande foto’s lijkt het er allemaal vrij hopeloos uit te zien. Maar dat valt best mee. Het polyester is superdik en in uitmuntende droge staat. Wat je ziet is slechts een vies laagje van een paar micrometer dik.

De ramen die nog gedemonteerd moeten worden. De buitenkant wordt gepoedercoat in dezelfde ralkleur die de romp krijgt. Het binnenste aluminium wordt geanodiseerd. Nauwelijks vastgeroeste toestanden, het is allemaal aluminium.

Wat documenten. Zet ik hier neer omdat ze zo makkelijk te vinden zijn. Werk van Daniel Savitsky, Professor Emeritus van het Stevens Institute of Technology. Heeft onder andere al in de jaren zestig een standaardwerk geschreven over rompontwerp en plané. Heeft in dat naval-wereldje de bijnaam ‘Noah’.

Savitsky_64

Blount-Fox Paper

s2b

Savitskyreport

foto: 11 februari 2011. Motoren verwijderd. Nog even binnenkant schilderen en er is plaats voor twee Mercruisers (2x 4.3 MPI 220pk)

Ik wil meer weten over de geschiedenis van de GSB075.5 met bouwnummer 529. Waar heeft ie precies gevaren? Wat is er in al die tijd precies voorgevallen? Wie zat er eigenlijk op die boot? En hoe werden deze boten eigenlijk beleefd door de plaatselijke bevolking? Waren het de sukkels of juist angst inboezemende grensbewakers.

Maar ik wil eigenlijk ook weten wat de technische achtergrond van het ontwerp van de grensboot is. Op welke krachten is de boot berekend? Hoe zien de orginele bouwtekeningen eruit, wat was het bouwproces? Een heel klein beetje is beschreven.

Nu is het algemeen bekend dat Duitsers nauwgezet alles noteren en archiveren. En elke overheidsboot heeft altijd een scheepslog. Na wat research weet ik in ieder geval dat de scheepslogs zijn opgeslagen in het Militärarchiv te Freiburg. Waar de bouwtekeningen en archieven van de VEB Schiffswerft Rechlin opgeslagen zijn weet ik nog niet. De werf is al jaren geleden met de grond gelijk gemaakt, tegenwoordig staat er op diezelfde plek een camping met jachthaven (leuk om eens naar toe te varen). Misschien is er wat te vinden in het nabijgelegen luchtvaarttechnisch museum, waar ze ook melding maken dat ze info hebben over de scheepswerf.

Ik heb inmiddels de hulp ingeroepen van een Duitse researcher die de procedures kent om informatie uit militaire archieven te trekken. Want even naar binnen lopen is er niet bij, daar zijn formulieren, procedures, kennisgevingen, verklaringen en nog meer formulieren voor nodig. Alleen al het researchen naar de procedure gaat lang duren, en daar heb ik geen tijd voor. Zelfs voor Duitsers is dit proces van opvragen van informatie blijkbaar te ingewikkeld. Opvallend is dat het Duitse Rijksarchief dit lijkt te beseffen. Ik trof een lange lijst aan met namen en nummers naar  zelfstandige ‘recherchebureaus’ die niets anders doen dan speuren naar documenten voor journalisten particulieren.

Dit onderzoek kan nog wel weekje of wat duren. Als meneer de researcher de vrijgegeven documenten boven water krijgt, is er weer een speciaal bedrijf binnen dat overheidsarchief dat het alleenrecht heeft op het maken van kopieën begreep ik. Dan eens lekker lezen, vertalen en kijken of er namen in staan van voormalige bootslieden. Lijkt me leuk ze te interviewen. En als ze ooit nog eens in Nederland komen, mogen ze meevaren. Maar eerst weer…. wachten…

scan uit het instructieboek

Gek op calculaties die Duitsers. De sweetspot van benzineverbruik versus afstand, dat is de kruissnelheid en die ligt rond de 37 km/u

Tjonge, al ‘ie zo binnenstaat blijkt het toch wel echt een serieus grote boot te zijn. Inmiddels werkplan -voor zover mogelijk- gemaakt en motoren besteld. We zetten er twee 220pk Mercruiser MPI motoren in. Op zich is dat iets meer vermogen dan ik nodig vond, maar het grote voordeel is dat dit zo’n beetje de meest groene motoren zijn die leverbaar zijn. Het zijn twee complete kits, met een Alpha drive, kabelboom en klokken. Als extra zit er een Smartcraft Mercmonitor met ECO-screen in. Dit is een computer in de vorm van een display. Je kunt bijvoorbeeld allerhande alarmen instellen via dit apparaatje, denk aan plotseling diepteverschil, brandstoftank leeg, oliedrukproblemen en ga zo maar door. Maar het is ook mogelijk om zelf je display samen te stellen. Als je bijvoorbeeld fuel flow en snelheid wilt zien, enzovoorts.

High tech

Het grote voordeel van deze Mercmonitor is dat ie alle data van de motor zoals oliedruk,snelheid en nog 20 andere parameters kan vertalen naar de NMEA 2000 standaard. Dat is een intern bootnetwerk waar je tig apparaten aan kunt hangen die vervolgens allemaal met elkaar kunnen communiceren. Sommige motoren zijn al voorzien van NMEA 2000 maar Mercruiser gebruikt hun eigen ‘Smartcraft’ standaard. Dat is handig als er nog radar, gps navigatie, displays of wat dan ook als extra ingebouwd gaat worden.

Stel dat je navigatieapparatuur inbouwt (denk het niet) dan kan je met deze apparatuur waypoints uitzetten en direct zien of je die waypoint met je huidige snelheid wel gaat halen qua verbruik. De navigatiecomputer geeft dan advies. Misschien kan je juist iets sneller varen, of juist langzamer gaan om je range te vergroten.

Maar het belangrijkste onderdeel van deze computer is ‘eco-screen’. Aan de hand van gegevens over de trimstand, brandstofflow, snelheid en nog tiental andere parameters berekent ie dus de ideale stand van alles. Dit zou een brandstofbesparing van tussen de 10 en 20 procent opleveren en minder uitstoot. En dat is goed.

Kortom, cutting edge technologie.

Motoren

We hebben lang gezocht naar motoren voor een goede prijs. De prijsverschillen zijn groot. Sommige aanbiedingen lijken erg aantrekkelijk maar dan blijkt bij controle van offerte en veel nabellen dat de helft van de motor eigenlijk ontbreekt zoals kabelbomen en dat soort zaken. Dus moet je alsnog zelf allerhande zooi bijelkaar sprokkelen zodat je uiteindelijk duurder uit bent dan 1 goed en compleet pakket aan te schaffen (wat we toch nodig hebben Via een omweg die liep van Duitsland en België kwamen we uiteindelijk uit bij Drinkwaard watersport. Het wachten op de motoren is begonnen…

Ok, een paar jaar later dan oorspronkelijk de bedoeling was, maar we zijn nu echt begonnen met een complete ‘refit’ van een Grenzboot. De begroting is gemaakt, de offertes lopen binnen en de Grensboot ligt nu op de bouwwerf. De Grenzboot is een degelijk gebouwde Oost-Duitse patrouilleboot van polyester. Na de val van de muur zijn veel van deze scheepjes verkocht, opvallend veel Grenzboten bevinden zich in Nederland. Meer informatie over dit type boot is te vinden op www.grenzboot.nl.

Ik vind het qua uitstraling en bouw een fantastisch schip. De Grenzboot is 9,70 meter lang en weegt zo’n 3,5 ton. Om alles zo wendbaar en lichtgewicht mogelijk te houden zijn veel onderdelen in aluminium uitgevoerd. Balken, stoelframes, raamkozijnen en zelfs schroefjes. Trimvlakken (die zorgen dat de boot goed in het water ligt op verschillende snelheden) heeft de boot niet, simpelweg omdat alles zo is afgewogen en uitgemeten dat ‘ie altijd goed ligt.

Motoren en techniek

Het verleden van dit schip is tamelijk duister. De Grenzboot voer op binnenwateren en grote rivieren, in de praktijk werden ze vooral ingezet om te voorkomen dat Oost-Duitsers naar het westen konden vluchten over het water. Maar goed, dat is lang geleden. De AK-47 houders heb ik er jaren geleden al uitgesloopt en de boot zelf kan er ook allemaal niets aan doen. Het wordt een sportieve cruiser voor het hele gezin:-)

De boot is nu voorzien van twee V-8 motoren van 5,5 liter van het type ZMZ-41. Deze motoren leveren ‘maar liefst’ 140 pk bij een toerental van rond de 3100 toeren. Ze zijn wel uitgevoerd in cutting edge aluminium en iedereen die een schroevendraaier vast kan houden, kan ze fixen. Het is de Russische versie van het Amerikaanse big-block. Dezelfde motor zit ook  in de BRDM. Dus reserveonderdelen genoeg, als je Russisch goed genoeg is althans. Deze motoren leveren een topsnelheid van 55 km/u op bij een verbruik van 105 liter per uur. 105 liter loodvrije benzine met speciale additieven omdat de motor nooit bedoeld was voor loodvrij. De aluminium benzinetank is 420 liter en bij de huidige benzineprijs van 1,70 (in jachthavens) ben je voor een tankbeurtje dus 722 euro kwijt die je er in een dag of twee doorheen jaagt als je gek doet. Is nie goed.

De refit

Na lang Googlen, bellen en uitzoeken heb ik besloten om deze motoren eruit te halen. Want aan de V8-en valt het nodige te optimaliseren. Ander ontstekingsmechanisme, andere carburateur zelfs. En als je nooit hard vaart is het best te doen. Maar toch…

De afweging: Een nieuwe dieselmotor die rond de 150 pk levert, kost inclusief staartstuk al minimaal 24.000. Een moderne benzinemotor V6 of zelfs een viercilinder met injectie  de helft. Kortom, wat voor nieuw type motor er ook in komt, je moet heel wat jaren varen voordat je dit bedrag eruit hebt. Maar toch heb ik besloten om de motoren te vervangen. De twee V8′en vind ik niet milieubewust. Daarnaast is er een hele procedure nodig voordat je ze kunt starten. Bij lange stilstand moet je bijvoorbeeld benzine in de carburateur gieten en handmatig water in het koelsysteem gieten. Het hydraulische systeem en de keerkoppeling zijn onderhoudsgevoelig. En ik wil de Grenzboot ooit ook nog eens verkopen. Kortom, ik heb geen zin in dat gedoe. Er komen twee splinternieuwe (of refurbished of tweedehands) motoren in die voldoen aan de huidige milieu-eisen. Daarnaast moeten ze wel minimaal de 140 pk per stuk leveren want het is een militaire speedboot en dat wil ik zo houden. En iets meer vermogen kan ook best want de boot wordt zwaarder. De aluminium benzinetank is onveilig en die vervangen we door een tweetal kleinere kunstoftanks of een RVS-tank. Verder zal het  het interieur wat uitgebreid worden met een bank, koelkast, toilet, nieuw dashboard en verstevigingen.

Wat gaan we doen

Dus twee nieuwe motoren. Dan de volgende vraag: diesel of benzine. Welnu, gekozen voor benzine. Dieselmotoren zijn écht te duur en die investering haal ik er bij de verkoop van het schip nooit uit. Twee degelijke moderne benzinemotoren zijn veel goedkoper, schoner, lichter, sneller (in deze boot dan) en in brandstofkosten ontloopt het elkaar nauwelijks. Ik heb wat berekeningen gedaan en het komt er op neer dat je per vaarseizoen, afhankelijk van je vaargedrag, de verschillen in brandstofkosten diesel/benzine een paar honderd euro van elkaar verschillen.

Volvo Penta of Mercruiser? Of toch tweedehands

De eisen aan de motor zijn simpel. Minimaal 140 pk. 1 linksdraaiend en 1 rechtsdraaiend. Moderne techniek die voldoet aan nieuwste milieueisen. Zuinig als het kan, keihard varen als het moet. Breed verkrijgbare reserveonderdelen, makkelijke bediening, eenvoudig onderhoud en als het kan voor weinig.

Het meest coole systeem dat op een motorboot mogelijk is, is Volvo Penta IPS. Dat zijn twee schroeven die onder de boot uit komen, in plaats van dat ze er achter hangen. Het systeem+motor is zuinig, retesnel en met een joystick te besturen. En omdat de boel onder de boot hangt, is de inbouwruimte veel kleiner en nemen de motoren nauwelijks of helemaal geen dekruimte in beslag. Het enige nadeel is de prijs en het is meer voor het grote buitenwater en voor op zee…. Afgevallen dus. (Zie ook dit promofilmpje)

Op dit moment ligt de keuze tussen Volvo Penta of Mercruiser. Volvo Penta heeft de naam heel degelijk te zijn ‘ik heb boot met een Volvo Penta’ klinkt goed. Maar ze zijn in alles duurder dan Mercruiser, dat trouwens het best verkopende merk is is en ook zeer degelijk uitgevoerd wordt. Dus nu ben ik bezig met het opvragen van offertes. Ik kijk nog steeds naar tweedehands maar als het om nieuwe motoren gaat, is de keuze tussen de volgende motoren inclusief staartstuk, instrumentenpaneel en alles wat nodig is om een motor te laten lopen.

1.

Volvo Penta 4.3 GL Een 4.3 liter V6 motor. Eigenlijk had ik ook de Volvo Penta 3.0 GL nader willen bekijken. Dit is een 4 cilinder 3.0 litermotor met 150 pk. Maar helaas blijkt deze om mij nog onbekende redenen niet in Europa geleverd te worden. Geen enkele dealer wist mij er iets over te vertellen. Waarschijnlijk vinden ze het de moeite niet waard omdat het prijsverschil tussen een 150pk viercilinder en 190pk zescilinder te klein is.

2.

Mercruiser 4.3 TKS 190pk Dezelfde basis GM motor als de bovenstaande Volvo Penta. Alleen iets goedkoper. Deze versie is trouwens voorzien van een carburateur.

3.

Mercruiser 4.3 MPI 220 pk Weer dezelfde basismotor als bovenstaande V6′ motoren. Deze versie is voorzien van injectie en heeft weer wat meer vermogen. Dit zou betekenen dat de Grenzboot straks 440 pk heeft… Dat is een stuk meer dan de oorspronkelijke 280 pk. De komende dagen uitzoeken of zoveel vermogen wel zin heeft. Op zich vind ik het niet erg iets meer te betalen voor een modernere injectiemotor met meer vermogen maar het moet wel zin hebben.

Het nadeel van bovengenoemde Mercruisers is dat ze niet standaard te voorzien zijn van elektronisch gashendel. Wil ik dit toch, moet ik los setje kopen. Elektronisch gas betekent dat er geen mechanische morsekabel (te vergelijken met de remkabel van de fiets) loopt van het dashboard. elektronisch gas betekent minder mechanische storingen, betrouwbaarder en handiger met aanleggen. Met elektronisch gas in combinatie met elektronisch stuur kan ik boot zelfs met een afstandsbediening besturen, of heel eenvoudig een tweede stuurtje maken aan de buitenkant.

Buitenkant

De planning is dat de boot eind april 2011 weer strak in de lak staat. Gewoon marinegrijs. De romp wordt hoogglans terwijl de opbouw eggshell wordt.

Hieronder een paar photoshops om kleuren te bepalen

Bovenstaande afbeelding gaat het worden. Hooglans romp, matte bovenbouw.

Ook een optie, zwarte antifouling

Helemaal matzwart. Ziet er cool uit, maar niet echt praktisch

De kozijnen zijn dik aluminium. Was eerst van plan om doorzichtige poedercoating aan te laten brengen, maar het ziet er bij nader inzien niet uit. Kozijnen krijgen zelfde kleur als buitenkant.

Ook een optie. Fuchia. Vreemd genoeg toch afgevallen.

Buitenkant 2

Al het beslag, de kikkers en handgrepen zijn eveneens van aluminium. Inmiddels zijn ze gepoedercoated en dat ziet er strak uit.

Binnenkant

Ook aan de binnenkant moet het nodige gebeuren. De vloer wordt vervangen en op bepaalde punten verlaagd. De stoelen zijn te mooi om weg te doen, deze zijn gerestaureerd, gespoten en voorzien van nieuwe zittingen. Er komt totaal nieuwe kabelboom, het oude dashboard gaat er uit om plaats te maken voor een strak ontworpen versie die economischer is qua ruimtegebruik en plaats biedt aan allerhande meters.

Photoshop van nieuw dashboard. Ziet er niet uit, maar trust me, in m’n hoofd klopt het helemaal!

bouwkwaliteit

Ik schrijf alles in de ‘ik’ vorm alsof ikzelf ga schilderen en de motoren inbouw. Dit had me leuk geleken maar heb het veel te druk. Bijna al het werk wordt gedaan door  vaklieden. Ik wil uiteindelijk een strakke boot met betrouwbare techniek en ik wil er niet zelf drie jaar mee bezig zijn. Qua kwaliteit en betrouwbaarheid gaat de Grensboot niet onderdoen voor een schip dat splinternieuw van de werf komt. De uitstraling van patrouilleboot blijft behouden, maar de onderliggende techniek is van nu. Ook de rommelige binnenkant wordt ergonomischer, comfortabeler en qua looks strak en modern. Aan de andere kant zit er een economische bovenwaarde aan een dergelijk schip. Dus zomaar geld er in pompen heeft geen zin.

De planning is dat de boot midden mei 2011 het water in kan.