Wie aluminium verft is gek

Ik kreeg een paar vragen over poedercoaten, of in goed Nederlands poederlakken (de branche zelf gebruikt dit woord nauwelijks). Welnu, hierrr de wikipedia uitleg over deze fantastische manier om van al uw oude troep, nieuwe troep te maken. Het is een keihard en kleurecht laagje bovenop staal of aluminium. Ook handig voor oude velgen bijvoorbeeld.

VERF

Natuurlijk had ik de ongeveer 50 losse delen, voorzien van algen en andere troep, zelf kunnen afkrabben. Dat had ongeveer 100 jaar geduurd. Daarna had ik het aluminium perfect moeten ontvetten, in de grondverf moeten zetten en vervolgens in drie of vier verflagen moeten afwerken. Daartussen uiteraard lichtjes opschurend met waterproof schuurpapier. Het resultaat was een onregelmatige laag, met hier en daar kleine plekjes waar je niet bijkomt met een kwast. Na 24 maanden in de buitenlucht was de verf er alweer afgebladderd. Want aluminium houdt niet zo van verf. Daarom zaten er op de Grenzboot ook tig lagen oude verf, die Duitsers knalden er elk jaar een nieuwe pot dunkelgrau matt  op.

De enige goede oplossing voor een grondige restauratie van aluminium onderdelen -die een kleurtje moeten krijgen- is om ze naar een spuiterij/poedercoater te brengen. Het aluminium wordt eerst ontlakt in een badje. Als het aluminium veelvuldig in aanraking komt met de elementen moet het eigenlijk eerst gechromateerd worden. Het aluminium krijgt een extra beschermlaagje. Doe je dit niet, dan rot de poedercoating er vanzelf weer af. Zoek dus een professional, de gemiddelde alu velgenhersteller of beun de haas voldoet niet. Voor dit proces is een ingewikkeld fabriekje nodig. Een poedercoating lijkt nog het meest op een laagje emaille. Het is kei- en keihard, absoluut niet te vergelijken met een verflaag. Het gaat een eeuwigheid mee.

 

Poederlakken 

Hierboven twee soorten luiken van een Grenzboot. Links een toegangsluik met nog wat antislipverf. Rechts een inmiddels bewerkt motorluik, oorspronkelijk was dit luik direct aangesloten op de luchtinlaat van de motor. Beide onderdelen zijn van aluminium. en afgezien van de antisliplaag waren ze beiden ooit in precies dezelfde staat…

Veerstoel

Veerstoel doet weer veren
Zo’n mooie poot ga je toch niet vervangen voor 13 in dozijn Vetus stoel

Ook de stoelen zijn hersteld. Ik had natuurlijk nieuwe kunnen halen, maar ze hadden een mooie industriële look. En om het verhaal hierboven even onderuit te halen. Het onderstel van de stoel is ook van aluminium. Maar deze heb ik wel zelf schoongemaakt, ontlakt en ontvet. De stoelen staan binnen en krijgen veel minder te verduren. Nadat ze waren kaalgemaakt heb ik er Hammerite ‘hamerslag in aluminiumkleur’ op gespoten. Deze verf hecht goed en versterkt de subtiele steampunk look van het onderstel. De zittingen heb ik laten vervangen door een stoffeerder, zelf kussens naaien lijkt me extreem saai en ik kan het ook niet.

 

Powerwindows

 

 

detail van een fiets

Nog een paar foto’s van de ramen+kozijn. De ramen hebben dezelfde poederlaklaag als alle andere aluminium onderdelen aan de buitenkant. De ramen zijn voorzien van een spiegelende folie. Mooie bijkomstigheid van dit type folie is dat de slagvastheid en sterkte van de ramen enorm toeneemt. Een grote golf moeten ze nu wel kunnen hebben.

Dit topic is onderdeel van een onregelmatige en verder vrij onsamenhangende serie over de restauratie van een Grenzboot.